Pokémon Go

Mijn vrouw kent Pokemon Go niet en denkt dat ook niemand anders het kent.
Mijn diëtiste heeft het spel vroeger wel gespeeld, en mijn kapper ook. Beide zijn betrekkelijk jong.
Ik moet meer bewegen van de dokter, maar de home trainer hangt me de keel uit: je trapt van niks naar nergens.
Zomaar een wandelingetje maken is zonder hond evenmin aantrekkelijk.
Pokemon Go spelen blijkt momenteel een oplossing. Eén doel van PG is Pokemons (pocket monsters) vangen. En die zitten buiten (world wide), en dus ook in de wijk waar ik woon. Maar je moet er de deur voor uit. Om Pokemons te vangen heb je Pokeballs nodig, en die kun je gratis ophalen bij Pokestops. Bij Station Almere Oostvaarders is veel te vinden: naast Pokemons en Pokestops ook Gyms, waar je met je eigen team tegen een ander team kunt vechten met je Pokemons. Er zijn in zulke Gyms ook wel raids, waar je met een team een ongelooflijk sterke eindbaas moet verslaan. Tot slot kun je overal ook één-op-één Battles aangaan met anderen, en dat allemaal op je smartphone. In de Battles stel je je drie sterkste Pokemons op, in de hoop dat je daarmee je tegenstander kunt verslaan. Je hoeft niet per se met je grootste monsters op de proppen te komen: kleintjes die veel snelle aanvallen met electriciteit, gif of modder kunnen uitvoeren zijn soms te prefereren.
Ik heb vakantie, het weer is redelijk en dus ga ik dagelijks op Pokemonjacht, hetzij lopend of op de fiets. Regelmatig sta ik stil met mijn smartphone bij een Pokestop of Gym. Ik neem aan dat de meeste mensen zullen denken dat ik aan het WhatsAppen ben, of de route bekijk op Google Maps. Vandaag liep er een oudere man zijn hondje uit te laten en vroeg in het voorbijgaan:
"Aan de Pokemon?"
"Ja, inderdaad," antwoordde ik: "Ik had ooit in 2016 een account aangemaakt maar ben toen vrij snel gestopt. Ik ben weer begonnen om wat beweging te krijgen."
"Er is veel nieuws bijgekomen, hoor ik."
"Ja, dat klopt. Maar ik ben nu even in gevecht, dus ik ga me even concentreren."
"Succes dan," zei de man en liep door met zijn hondje.
Het gevecht was met R, de criminele tegenstrevers van de Pokemon-onderzoekers. Die mevrouw van R, Grunt van Team Rocket, ziet er aantrekkelijk uit, maar ze kan het van mijn Pokemons niet meer winnen. En dus moet ze haar cadeautjes afstaan.
Toen ik op het punt stond om weer verder te fietsen, fietsten er twee meisjes langs waarvan er eentje zei: "Prettige dag nog, meneer."
Of dit ook nog op Pokemon sloeg, weet ik niet, maar het was in elk geval erg aardig.
Bij de skatebaan en de grafittimuur naast het station en de AH was het een drukte van belang. Hier kon ik weer de nodige Pokeballs ophalen.
Ik werd benaderd door twee Marokkaanse pubers: "Welk Team bent u?"
"Team Rood."
"Oh, niet deze Gym aanvallen: we hebben hem net veroverd."
Ik stond naast een blauwe Gym met twee Pokemons erin om hem te verdedigen.
"Nee, ik was niet van plan om hem aan te vallen."
"Welk level bent u?"
"Niet zo heel hoog: 25."
"Ah, ik ben 22," zei de ene jongen.
"En ik 19," zei de andere.
"We gaan nu naar Het Zeearendsnest om daar een rode Gym te veroveren."
Die Gym was net nog geel, maar die heb ik veroverd, en ik heb er een Rampardos achtergelaten ter verdediging.
"Okay, succes ermee!" zeg ik en ik zie ze inderdaad de juiste kant oplopen.
"Misschien komen we elkaar nog wel eens tegen," roept de ene jongen nog, achteruitkijkend.

"Kijk, U dacht dat dat vals was!"

In de jaren zestig kocht mijn vader een koffergrammofoon, en hij kreeg van iemand op zijn werk een stapel platen mee: singletjes en langspeelplaten. Er zat een singeltje bij dat ik als kind veelvuldig beluisterd heb, maar waar ik toen weinig van begreep. Het was een plaatje uit 1962 waarin (op de B-kant) Wim Sonneveld een interview hield met Godfried Bomans, twee mannen van wie ik als ventje van een jaar of zes nog nooit gehoord had. Ik snapte ook niet echt dat het cabaret was, en dat ze deden alsof Bomans een beroemde componist was. Dat het allemaal erg leuk moest zijn, begreep ik wel, want je hoorde het publiek lachen, maar de meeste grappen gingen langs mij heen. Wie was in hemelsnaam Renata Tebaldi? Wat was de 31-toonsoort? De passage waarin Bomans iets voorspeelt met een apart loopje was leuk, omdat hij daarna meteen met zijn geaffecteerde stem tegen Sonneveld zei: "Kijk, U dacht dat dat vals was!" Het klonk ook een beetje vals (eigenlijk: dissonant, want een goed gestemde piano klinkt niet vals), maar tegelijkertijd verrassend mooi. Afijn, ik was dit plaatje volkomen vergeten, totdat iemand van het Godfried Bomans Genootschap er over begon op Facebook. En ik vond het plaatje op YouTube: ik herkende de hele dialoog weer, maar nu kon ik de grappen een stuk beter plaatsen.

Katje Matje

Een week of twee geleden kwam er een mager jong katje onze tuin inlopen. De tuindeur stond open en ze ging op de mat zitten met zo'n koppie van "Leuk hier! Ik mag zeker wel naar binnen?" Ik duwje haar zachtjes weer naar buiten, want Mereie wil absoluut geen dieren in huis hebben. Het katje ging vrolijk verder op expeditie door de tuin en de buurt, en ik besloot haar Katje Matje te noemen.
Vorige week, op een vroege avond zag ik Katje Matje de tuin weer inlopen. Elke bloempot, Keulse pot en vuurkorf was interessant en werd beklommen en besnuffeld voor nadere inspectie. We hebben een rare kromme boom in de tuin staan, en Katje Matje wilde weten of er niets in de top te vinden was. Dus ze begon overmoedig aan een vervaarlijke klimtocht en ze kwam heel hoog. Maar in de top was niets, dus moest ze weer terug. Die tocht was nog vervaarlijker; soms gleed ze van de stam en hing ze met de nageltjes van haar voorpoten in het luchtledige. Maar uiteindelijk wist ze op bewonderenswaardige wijze heelhuids de grond weer te bereiken.

Vandaag hoorde ik in de verte miauwen: een kat ergens in een tuin. Dacht ik. Totdat ik Mereie van boven hoorde roepen: "Er zit een kat in huis!" Ik naar boven. Ja hoor, het was Katje Matje, die op slinkse wijze via de open tuindeur langs mijn bureau moet zijn geglipt. Katje Matje inspecteerde nieuwsgierig en mauwend een verdieping, en toen ik er aan kwam, schoot ze nog een verdieping hoger. Ze liet zich niet zomaar naar beneden jagen, dus na een kleine klopjacht had ik haar bij de kladden. De trappen weer afgedragen en buiten gezet. Maar Katje Matje wil nog altijd graag naar binnen: "Mauw! Mauw!"

Heul hard zwemmen

"Swimming and Diving (02/22/2017)" by davidmoore326 is licensed under CCBY-NC-ND 2.0

Je zult maar helemaal idolaat zijn van sport. Niet om naar te kijken, maar vooral ook om te doen. Dat kan. Zwemmen bijvoorbeeld. Niet zomaar baantjes trekken. Hard zwemmen. Keihard zwemmen. Harder zwemmen dan ieder ander. Dan moet je daar al vroeg mee beginnen, als kind. Elke dag zwemmen, uren lang trainen, wedstrijdzwemmen, fietsen ook. De longen uit je lijf sporten. Altijd op tijd naar bed, gezond eten, gezond drinken, nooit alcohol, niet roken, niet blowen, geen pillen, bijna geen feestjes, misschien ook niet zoveel vrienden. En dat dan jaren en jaren achter elkaar.
Je had in die tijd ook een opleiding doktersassistent (m/v) kunnen volgen. Of meester in de rechten (m/v) worden. Of scenarioschrijver (m/v). Pianist (m/v). Kunstschilder (m/v). Architect (m/v). Consultant (m/v) desnoods.
Maar jouw passie is zwemmen. Heul hard zwemmen. Om te beginnen het hardst van Nederland. En wat blijkt na al die jaren? Er is iemand die 0,01 seconden sneller zwemt dan jij. Die gaat naar de Olympische Spelen. Jij niet. Dan baal je dat jouw talent heel hard zwemmen is.

De Bordeaux Supérieur die geen Chinees dronk

Toen de pandemie uitbrak, werd het tijdens de lockdown steeds praktischer om spullen online te bestellen.
Zo ook wijn. Nu wil ik niet veel meer betalen dan bij Albert Heijn, dus ik bestelde vooral doosjes in de aanbieding met rentepunten van de ING (niet dat dat nu veel uitmaakt, maar goed...).
Onlangs viel er echter een wel heel aparte aanbieding op de mat.
Op de voorkant stond de afbeelding van een fles Château Grand Jour, Sélection Bordeaux Supérieur uit topjaar 2016.
Normaal 12,50 euro, nu 5,99 euro per fles.
Nou nou nou...
Hoe zal dat gegaan zijn? Ik stel me het volgende voor...
De baas van de Wijnbeurs hangt aan de telefoon met het Franse chateau.
De kasteelheer moppert dat hij in zijn maag zit met een overzeese zending Bordeaux voor China die wegens de pandemie op de valreep is gecancelled.
"Om hoeveel vaten gaat het?" informeert de baas van de Wijnbeurs.
"Het gaat om zee-containers! Avec bouteilles!"
"Wat zouden die Chinezen betaald hebben per fles?"
"Negen euro."
"Weet je wat? Ik maak je los van een zeecontainer voor drie euro per fles."
"Duizend bommen en granaten, ben je gek geworden? En ik al die dozen weer openmaken, alle Chinese backlabels er afweken en er Europese op plakken, zeker? Nou, weet je wat? Voor drie euro per fles accepteer je de Chinese labels. En jij bekostigt de vrachtwagen naar Nederland. En je betaalt meteen handje contantje." (Maar dat dan allemaal op z'n Frans, hè?)
Aldus geschiedde.
De baas van de Wijnbeurs liet nog een kleurig foldertje drukken met uitleg - want kleurenfolders kosten tegenwoordig ook geen drol meer sinds de drukkers zonder opdrachten zitten vanwege internet en corona.
En zo kwam het dat ik een doosje dure, maar afgeprijsde Bordeaux kocht...
Eigenlijk alleen maar om een foto op internet te kunnen zetten van dat Chinese label achterop de fles!

Vlaardingen

Ik heb er mijn hele jeugd in Vlaardingen gewoond. Eerst woonden we in het centrum, later in de Holy. Vlaardingen is geen stad waarover meeslepende gedichten zijn geschreven. Dat ene gedicht van de Vlaardingse dichter Lévi Weemoedt (Ies van Wijk) zegt een hoop:

VLAARDINGS ROEM

Geen haringbuis, geen kotter en geen botter
geen logger en geen stoomfiets, ach! geen fluit
zag ik vanavond op de stroom.

'k Zat aan de Doodsrivier. Slechts een condoom
dreef goedgemutst het zeegat uit.

Toch heb ik wel nostalgische herinneringen aan Vlaardingen, vooral uit de periode dat we in het centrum woonden. We speelden cooibooitje en indiaantje in de Stationsstraat (waar ik woonde), de Prins Hendrikstraat en de Pieter Karel Drossaartstraat. Later breidde ons speelterrein zich uit tot in het parkje met vijver op het Mendelssohnplein. Aan dat Mendelssohnplein woonde ook mijn eerste piano-lerares, mevrouw Kamerman – een bejaarde kakmadam die stiekem al snel Kamertrut ging heten. Een paar jaar later kreeg ik pianoles in de muziekschool op de Markt, waar de Grote Kerk stond.
Mijn nieuwe piano-leraar was een buikig mannetje van wie ik de naam vergeten ben: hij rookte dikke sigaren en had maar negen vingers. Het laatste stukje van zijn sigaar rookte hij op in een pijp.
Ik zie al die plaatsen uit mijn jeugd nog levendig voor me: de Oude Haven met de Vismarkt, de Schoolstraat en het stadhuis, de Westhavenkade en ‘t Hoofd. Op Hoop van Zegen van Herman Heijermans speelt zich in Vlaardingen af: “De vis wordt duur betaald.” Dan weet je het wel. De Schiedammers noemden ons ‘haringkoppen’ (en wij noemden hen ‘jeneverneuzen’) Maar verder... zo min als er een meeslepend gedicht is geschreven over Vlaardingen, zo min bestaat er een weemoedig lied over deze stad. Het dichtst in de buurt komen nog de Amazing Stroopwafels met hun lied over de Oude Maasweg, vanuit Vlaardingen bezien aan de andere kant van de Nieuwe Maas, in de Botlek. Maar Oude Maasweg, deels in het Engels, deels in het Nederlands, is wel meteen het allermooiste lied uit de regio.

Sittin' on a highway in a broken van
Thinkin' of you again
Guess I have to hitchhike to the station
With every step I see your face
Like a mirror looking back at me
Sayin' you're the only one
Making me feel I could survive
I'm so glad to be alive
Nowhere to run and not a guitar to play
Mixed up inside and it's been raining all day
Since you went away
Manhattan Island Serenade

'k Zit hier op de snelweg met een lege tank
Regen klettert op het dak
Ik zal nou wel naar huis toe moeten liften
Ik denk aan jou bij elke stap
In de verte blijft de Transit staan
Ik kom nooit meer van je los
'k Zie de Caltex in de nevel
Olievlekken op de Maas
'k Loop wel door maar ik kan nergens heen
't Regent nog steeds en ik voel me zo alleen
Nu 'k je nooit meer zie
Oude Maasweg, kwart voor drie
Nu 'k je nooit meer zie
Oude Maasweg, kwart voor drie.

NASCHRIFT: En dan blijken de Amazing Stroopwafels toch ook nog een (niet al te positief) lied over Vlaardingen te hebben gemaakt.

Windows 10 freezes after a few minutes of being idle (and can only be rebooted the hard way)

Hey guys,

At the moment I am having an issue with Windows 10 that is being mentioned these days (and before) all over the internet.
Since a week or so, Windows 10 freezes the mouse, the keyboard and the screen after being left idle for some minutes. The only action that can be taken is: give the computer a hard reboot with the power button. Sometimes this is not needed: Windows 10 then reboots on its own.
A zillion ‘solutions’ can be found on the internet, but I still haven’t found one that works for me.
Of course there are the hardware guys who suggests it may have something to do with the cooling, the power supply, with the motherboard or some faulty USB socket. No, it has nothing to do with that. My Acer desktop PC is a month old and works perfectly fine. I can work on it for hours without any problems. I just should not leave the PC alone for some minutes, because then it crashes, and all my unsaved work is lost.
Then there are the people who say it must be a software problem. I agree, so far. They suggest you need all the new drivers – well, I’ve got them. Or some settings may be wrong: disable sleep mode and screensaver. Did all that – no solution. Forbid Windows to shut down on its own: I did that with several settings, but Windows 10 freezes and in the end shuts down anyway.
Another suggestion is: make a clean reinstall of Windows 10. I did that twice and it looked like a solution. But then, all of a sudden, the issue reappears, even when there is hardly any other software installed on my machine.
Let’s face it, Microsoft: the problem is with Windows 10 itself. Somewhere there is a bug on one of the updates (an update that keeps returning, whatever you do) and that makes my computer crash. Only when it’s standing idle. In this idle time, Windows 10 is starting a process (defragging, checking software, I don’t know) and it stumbles upon a problem it can’t handle.
Event Viewer mentions the same critical error time and again with the Kernel Power. Duh! That’s me or Windows 10 spontaneously shutting down!
But then there is also a warning popping up about Hello for Business, saying:

Windows Hello for Business provisioning will not be launched.
Device is AAD joined ( AADJ or DJ++ ): Not Tested
User has logged on with AAD credentials: No
Windows Hello for Business policy is enabled: Not Tested
Windows Hello for Business post-logon provisioning is enabled: Not Tested
Local computer meets Windows hello for business hardware requirements: Not Tested
User is not connected to the machine via Remote Desktop: Yes
User certificate for on premise auth policy is enabled: Not Tested
Machine is governed by none policy.

Hello for Business is some kind of security software for facial recognition and fingerprints. It comes with an update – time and again. You can make a clean reinstall- in due time Hello for Business returns, and since I don’t have Windows 10 for Business, but only the Windows Home version, I can not shut Hello for Business down – there are just no options to do that. What is Hello for Business doing in Windows Home software anyway? I don’t have a camera, I don’t have a fingerprint pad. I don’t need Hello for Business, I don’t want Hello for Business! It is only making Windows 10 crash in idle time!
I don’t really need a response to this, because I already read them all. Most are crappy or completely beside the point, some are incomprehensible, a few are technically dangerous – and nothing, literally nothing works. The only thing that will work is: Microsoft providing us with a new Windows 10 update as soon as possible that either solves this problem with idle time, or kills Hello. Preferably both.

Theo

P.S. Pretty soon I got the solution for this problem by Andre on the Microsoft forum - an update that Microsoft didn't offer me automatically. Read all about it here: https://answers.microsoft.com/en-us/windows/forum/windows_10-update/windows-10-freezes-after-a-few-minutes-of-being/f53f5f63-27ec-4186-8000-e31d5bc80895?tm=1546435750385&auth=1